DeRonde/Deroo

In Please don’t make love to me, I’m exhausted, probeert iedereen te overleven door kleine momenten van geluk na te streven. Een clown in een ondervragingsruimte kijkt tragikomisch voor zich uit - al kan dat ook door zijn uitgelopen schmink komen. Halsstarrig blijft hij ballonhondjes vouwen, terwijl de vragen blijven komen. Een zeemeerman sleept zich hijgend voort, hunkerend naar laatste druppels om zich nog één keer als een vis in het water te voelen. En twee stand-up comedians proberen wanhopig een lach te ontlokken aan een publiek dat ijzig terugstaart. 

Clown, zeemeerman en comedians zoeken ieder op hun eigen manier naar houvast in een wereld die in vuur en vlam staat. Steeds klinkt dezelfde vraag: hoe ga je verder terwijl alles om je heen op zijn grondvesten davert?

DeRonde/Deroo, Tom de Ronde (28) en Nick Deroo (36), maakt filmisch, fysiek, acrobatisch theater. Als kijker word je ondergedompeld in surreële, absurdistische droomwerelden met eigen regels en wetten. Het lichaam is altijd hun vertrekpunt. Ze zoeken voortdurend naar de (on)mogelijkheden van het lichaam om tot een poëtische en onvoorspelbare zeggingskracht te komen.

In 2025 ontving DeRonde/Deroo het Wim Bary Stipendium van het Cultuurfonds, een prijs voor hun veelbelovende oeuvre. Ook hun jeugdvoorstelling Hou Vast (7+; 2026) werd lovend ontvangen: de voorstelling kreeg vier sterren in de Volkskrant en werd uitgeroepen tot Keuze van de Criticus in de Theaterkrant. Hun locatievoorstelling It really hurts when your head hits the concrete meer dan 200 keer in binnen- en buitenland en kreeg meerdere prijzen en lovende recensies.