Dorine Wiersma

Zes solovoorstellingen maakte ze al. Vol puntige, zelfgeschreven cabaretliedjes waarbij ze zichzelf begeleidde op diverse gitaren. Actueel, geestig en soms venijnig.

Volgens De Theaterkrant mogen we Wiersma niet meer missen. Het NRC schrijft over haar: ‘Grofgebekt onderkoeld en erg grappig’. Haar anti-ode aan schrijfster Heleen van Royen leverde haar de Annie M.G. Schmidtprijs op. 

Na vier jaar afwezigheid laat Dorine in haar nieuwe muziektheatervoorstelling ‘Gaandeweg’ de actualiteiten even voor wat ze zijn. De liedjes gaan over meer universele thema’s zoals liefde, verlies, verandering en ouder worden.

Voor het eerst staat ze niet alleen op het toneel. Ze wordt vergezeld door de veelzijdige muzikanten Jaap van Westen (bas) en Wieke Garcia (harp/percussie). Samen maken ze er een muzikale voorstelling van waarin ruimte is voor verstilling, hoogwaardig samenspel en uiteraard veel humor.

Tijdens de voorstelling worden foto’s geprojecteerd van haar vader, fotograaf, geoloog en wereldreiziger Dirk Wiersma. In zijn werk stond één thema centraal: de schoonheid van verval en vergankelijkheid.

Een theatervoorstelling over wat voorbijgaat – en over wat gaandeweg blijft.